Komputer i dziecko

dziecko przy komputerze

Komputer – może być przydatny, ale może też szkodzić. Naucz dziecko mądrze z niego korzystać!
Czas spędzony z tym urządzeniem nigdy nie zastąpi kontaktu z mamą, tatą, bratem lub kolegą. Jak wszystko w życiu, komputer ma swoje właściwe miejsce. W przypadku dzieci, które w coraz młodszym wieku uczą się nim posługiwać, określenie tego miejsca należy do rodziców. Zbyt częste i długotrwały kontakt z komputerem nie pomaga dziecku w rozwoju.

Duże plusy

Komputer może pomagać w rozwoju dziecka oraz w nauce. Programy i gry edukacyjne ułatwiają mu zdobywanie wiedzy. Kształtują logiczne myślenie, uczą kojarzenia faktów, wytrwałości, cierpliwości, szybkiego podejmowania decyzji, spostrzegawczości, zręczności, refleksu i podzielności uwagi. Kontakt z komputerem mogą mieć już przedszkolaki, ale tylko wtedy, gdy są nim naturalnie zainteresowane. O to z reguły nietrudno w domach, gdzie z tej zdobyczy techniki korzystają rodzice albo rodzeństwo. Malucha przyciągają zmieniające się obrazy, kolory, dźwięki. Interesuje się nim jednak na krótko, ponieważ nie potrafi skupić uwagi przez dłuższy czas. Czterolatkowi można już pokazać, że naciskanie klawiszy wywołuje zmiany na ekranie. Wpisz, a potem wydrukuj jego imię, włącz program, w którym maluch będzie mógł rysować i pokaż mu, jak sam może to robić.
W wieku sześciu lat młody człowiek często osiąga już sporą biegłość w obsłudze takiego urządzenia i rozpoczyna się „komputerowe szaleństwo”. Wielu rodziców zaskakuje fakt, jak błyskawicznie ich pociechy przyswajają sobie nowe wiadomości i umiejętności z tej dziedziny. Coś, czego my uczyliśmy się z mozołem, wiecznie się myląc, one poznają bez żadnego trudu.

Bez przesady!

Taką łatwość i szybkość uczenia się brzdąców warto i trzeba wykorzystać, ale dostęp do komputera powinien być pod ścisłym nadzorem dorosłych. To na was rodzice spoczywa odpowiedzialność za zdrowie i rozwój dziecka, dlatego:
  • Uważnie wybierajcie programy i gry dla swojej pociechy. Kierujcie się rozsądkiem (na opakowaniach gier zawsze podaje się przedział wiekowy, dla jakiego są one odpowiednie). Weźcie pod uwagę doświadczenia znajomych rodziców, którzy daną grę już poznali. Maluchom kupujcie programy edukacyjne bez scen przemocy. Pamiętajcie, że nawet gry dla najmłodszych tak bardzo wciągają dziecko, że zbyt długie przesiadywanie przy nich może się przerodzić w prawdziwy nałóg.
  • Towarzyszcie maluchowi podczas zabawy z komputerem. Jeśli widzicie, że jest podenerwowany albo się boi (np. jakiegoś wielkiego, groźnego ptaka polującego na Pszczółkę Maję) nie wyłączajcie gry, ale bądźcie z dzieckiem i komentujcie. Powiedzcie np.: Maja też się boi, ale ty na pewno wiesz, jak można pomóc jej uciec albo ukryć się. Doradzajcie dziecku, dzięki temu poradzi sobie z sytuacją i lękiem.
  • Wyznaczcie czas, jaki malec może spędzić przed komputerem, np. pół godziny dziennie albo po godzinie co drugi dzień. Można też używać komputera tylko w weekendy. Bądźcie konsekwentni w ustaleniach, ale negocjujcie je z dzieckiem. Jasno i przystępnie mówcie mu o zagrożeniach i swoich obawach. Jeśli nie narzucicie zasad odgórnie, tylko wspólnie je ustalicie, łatwiej je zaakceptuje i będzie ich przestrzegało.
  • Nie traktujcie komputera jak niańki, która zajmuje się waszym dzieckiem, a wy macie czas na swoje zajęcia. Dzieci są wyczulone na takie niewerbalne sygnały, wyczuwają nawet subtelnie wyrażaną radość rodzica z tego, że jego ruchliwy potomek wreszcie na chwilę usiądzie i będzie cicho. Stosują wówczas szantaż: Pozwól mi trochę pograć, a nie będę już podskakiwał i krzyczał.
  • Chrońcie dziecko przed przemocą i agresją. Nie pozwólcie, by maluch nawet obserwował, jak gra starsze rodzeństwo lub koledzy.
  • Stwarzajcie okazje do rozwoju innych zainteresowań niezwiązanych z komputerem. Rozmowy, wspólne zabawy, dobry kontakt uczuciowy sprawią, że malec nie będzie szukał tylko towarzystwa komputera.

Jeśli małe dziecko codziennie długo przebywa przed komputerem (powyżej 1 godziny), może wówczas cierpieć na:

  • bóle pleców i karku. U malca mogą pojawić się kłopoty ruchowe (z nadgarstkami, łokciami i barkami) oraz wady postawy;
  • kłopoty ze wzrokiem, pieczenie powiek, łzawienie, nawet krótkowzroczność;
  • zaburzenia koncentracji i kojarzenia. Układ nerwowy dziecka nie radzi sobie z natłokiem bodźców (dźwięków i wielobarwnego światła) płynących z komputera. Może mieć problemy z nawiązywaniem kontaktów z innymi ludźmi, czuć się wyobcowany z rzeczywistego świata.

Przeczytaj też:
Bezpieczne dzieci w internecie
Opieka nad dzieckiem w różnych fazach życia

© Rodzice.net | Linki | Kontakt | rss kropka czerwona